مایل هستم چند نکته را درباره ی سوء استفاده از مواد یادآوری کنم...به گمانم

 

این موضوع از چنان اهمیتی برخوردار است که می باید دایما و با روش ها و

 

راهبردهای مختلف به مقابله با آن پرداخت.

 

-       وابستگی و سوء مصرف مواد موضوعی شایع و عمومی است...مرگی نیست

 

که به همسایه مرتبط باشد...به اطرافیان خودمان هم توجه کنیم.

 

-       برای پدران ومادرانی که سیگار یا چیزهای دیگر مصرف می کنند این یادآوری

 

اهمیت دارد که آنها نه فقط برای فرزندان خود بلکه برای گروه وسیعی از

 

کودکان و نوجوانان که شاهد آنها هستند و چه بسا ،بدون آگاهی خودشان،

 

ایشان را الگو قرار داده اند،سرمشق رفتاری اند.اگر به سیگار کشیدن یا

 

هر فعالیت دیگرشان از این منظر بنگرند،مناسب خواهد بود که تجدید

 

نظری در کارشان کنند یا حداقل در انظار عمومی به این کار نپردازند.

 

-       مصرف تفننی در گروه بسیاری راه ورود به مصرف دایمی است...

 

-       قطع مصرف مواد باعث سکته ی قلبی نمی شود...باور کنید!

 

-       قیافه ،موقعیت،پوشاک و نوع سخن گفتن افراد وابسته به مواد معمولا تابلو

 

نیست...یعنی از روی ظاهر به سختی می توان درباره ی مصرف مواد

 

نظر داد.

-       از سوی دیگر،درمان سوء مصرف مواد همواره مفید است،نه به معنای

 

آن که ساده یا به سرعت به دست می آید...از آن جهت که حرکت در

 

مسیری درست و پاداش هایی باارزش است.

 

-       ممکن است بی کاری،مشکلات خانوادگی،فشارهای مختلف اجتماعی

 

افراد به توجیه  مصرف مواد خود بکشاند...اما فراموش نکنیم که این ها

 

همه توجیه اند...مصرف مواد را نمی توان توجیه یا توصیه کرد.

 

-...

 

هرچند بعید می دانم گرداننده های دکه های روزنامه فروشی یا مانند

 

آنها،اهل وبلاگ خواندن باشند اما دوست دارم از تلخی تجربه ی دیدن

 

جوانان و حتا نوجوانانی بگویم که هر روز در برابر چنین دکه هایی به

 

خرید سیگار می پردازند...تلخ است...به راستی آیا آن فروشنده مسئولیتی

 

ندارد؟

 

آیا سود اقتصادی می تواند توجیه گر فروش سیگار،لااقل به گروه

 

سنی جوان باشد؟

 

13/2/92