در مباحث وابستگی به مواد،اصطلاحی رایج است به معنای مواد دروازه ای[1] . منظور این است که مصرف برخی مواد شایع و ظاهرا بی خطر می تواند زمینه ساز شروع سوءمصرف مواد و اعتیاد باشد.این مواد شایع عبارتند از تنباکو(مهمترین شان سیگار)،الکل و حشیش.برخی معتقدند نوجوانانی که تمایل به مصرف این مواد دارند در معرض خطر افتادن در مسیر اعتیاد به مواد هستند.البته شواهد، موارد نقض این نظر را بسیار نشان می دهد:کسانی که این مواد را مصرف کرده اند و به سوءمصرف مواد نرسیده اند و کسانی که به قول خودشان تاکنون یک سیگار نکشیده اند و اینک معتادند.اما گمان می کنم استعمال دخانیات و حشیش یا مصرف الکل که هرسه متاسفانه در جامعه ی جوان ما در حال رشد ا ست می تواند زنگ خطری برای احتمال سوءمصرف مواد باشد زیرا :

-افرادی به مصرف مواد دروازه ای رو می آورند که اهل ریسک و تجربه اند و ممکن است به تجربه همه گونه مواد بپردازند،

-محفل ها و شرایط مصرف مواد دروازه ای بیشتر جنبه غیر رسمی دارند،جامعه اجازه مصرف این مواد را چندان آزاد نکرده است.همین غیر رسمی و محفلی بودن باعث می شود زمینه مصرف مواد خطرناک تر با ریسک بیشتر فراهم شود.

نسبت به سوء مصرف مواد دروازه ای هشیار باشیم!