جامعه ي معتاد همه چيزش معتاد است و مدارس و آموزشگاه هاي ما از اين امر مستثنا نيستند.

مدتي است كه درباره ي اعتياد در مدارس صحبت مي شود.آمارهايي درمورد درصد دانش آموزان معتاد ارايه و كمي بعد تكذيب مي شود.

واقعيت آن است كه دانش آموزان از چند حهت در خطر اعتياد هستند:

- والدين و اعضاي معتاد خانواده

ثابت شده است كه در خانواده هايي كه يكي از والدين يا برادران و خواهران گرفتار اعتياد است،خطر ابتلاي فرزندان به اعتياد افزايش مي يابد/دانش آموزاني كه در چنين خانواده هايي هستند،در معرض خطر به شمار مي روند.

- جامعه ي معتاد

براي بازار كثيف مواد مخدر،مدارس و جمعيت انبوه دانش آموزان هميشه وسوسه آور است.هم باند هاي خلاف كار و هم افراد معتاد،چشم به راه طعمه هاي ساده دلي هستند كه مي توانند مشتريان دايمي آنها شوند...و ساده دل تر و در دسترس تر از دانش آموز كيست؟

- محيط مدرسه

اين محيط شامل دربان و سرايدار احتمالا معتاد تا افراد بيمار در كادر آموزشي و نهايتا دانش آموزان معتاد است.

بنابر اين ،مهرماه اگر فصل شكوفايي مدارس و آموزشگاه هاست،فصل خطر پذيري و آسيب احتمالي بچه هاي ما نيز ممكن است باشد/

شايد اولين قدم در پيشگيري از اعتياد در دانش آموزان،پذيرفتن پديده اي به عنوان اعتياد در مدارس است.با فرو كردن سر خود در برف نمي توان به جنگ واقعيت هاي زشت جامعه رفت.

در قدم هاي بعدي،تلاش براي آگاه ساختن خانواده ها و دانش آموزان از خطر اعتياد مي تواند راه گشا باشد.مي توان با آموزش هاي درست و توان مند ساختن دانش آموزان،نه تنها از خطر ابتلاي ايشان به اعتياد جست،بلكه به آنها اين امكان را داد كه نه امروز و نه در آينده در برابر خطرات آسيب هاي اجتماعي از جمله اعتياد،متزلزل نباشند و به عنوان افراد بزرگسال نيز بتوانند زندگي سالم و متعادلي را سپري كنند/

 توصيه ي عملي به خانواده ها:

با آموزشگاه و مربيان فرزندان خود در ارتباط باشيد و براي هرگونه تغيير رفتار يا افت تحصيلي آنها،از مشاورين و روان شناسان ياري بخواهيد!