روان شناسی و روان پزشکی در نت کده

زیرا

·        متاسفانه سیگار به شکل غیرقابل باوری در دسترس است

·        به سرعت تاثیر می کند

·        عوامل محیطی تحریک کننده مصرف در آن زیاد است

·        امکان استفاده از آن در اکثر موقعیت های زندگی وجود دارد

بنابراین به نظر می رسد باید در جهت کاستن یا کم رنگ کردن عوامل مصرف سیگار حرکت کرد.تجربه ای که در کشورهای دیگر امتحان شده است/دسترسی به سیگار محدود شود/تبلیغات محیطی کم شود (درجامعه ی ما با کمال ناراحتی فقدان آگاهی بخشی درمورد اثرات سوء سیگار به طور واضحی محسوس است)/و البته محدودیت مصرف سیگار در محیط های اجتماعی که لازم است با جدیت بیشتری پیگیری شود.

 

1- مصرف سالانه ی سیگار در ایران بالای 60 میلیارد نخ است.

2- شیوع مصرف سیگار در جوانان در حال افزایش است.

3- مصرف سیگار در دختران و زنان در حال افزایش است...

...

همه چی آرومه، ما چقدر خوش بختیم!

نکته ی مهمی که خانواده ها  همواره در برخورد با فرزندان و جوانان خود نیاز دارند

و ثابت شده که برای پیشگیری از مصرف مواد و اعتیاد موثر است،ارتباط خوب و

موثر با ایشان است.

این ارتباط مانند هر ارتباط خوب دیگری همراه با توجه،احترام،گوش کردن و شفاف و روشن

صحبت کردن است.در یک ارتباط خوب و مناسب،می توان از میزان آگاهی جوانان و اطلاعات

غلط آنها خبردار شد و به سوالات و ابهام های شان پاسخ داد.

تصور نکنید مطرح کردن مسئله ی مواد باعث از بین رفتن حریم ها یا تشویق بچه ها به

تجربه آن ها می شود.جامعه و رسانه های آشکار و پنهان دیرزمانی است که به اطلاع رسانی

درست و غلط خود در این زمینه دست یازیده اند.

از فرصت ها و دور هم بودن ها برای آموزش و آگاهی رسانی جوانان سود بجوییم!

هر روز صبح،هنگام خرید روزنامه دیدن جوانان کم سن و سال،محصل یا دانشجو که برای خرید سیگار

جلوی باجه ی روزنامه فروشی ردیف می شوند،غم سنگینی را همراهم می کند.آنها که غالبا زیر بیست سال

سن دارند با اشتیاقی که قابل درک نیست،سیگار را می خرند و سریعا آتشی می گیرند و دود سیگار را به

سوی جامعه ای که بیکاری و نومیدی و تلخ اندیشی فضایش را مسموم کرده ،فوت می کنند.

مقصر کیست؟اگر کسی مقصری برای آمار بالای جرم و جنایت و اعتیاد در جامعه ی امروز ایران یافت، همان

را به عنوان مقصر این مسئله هم معرفی کند.اما مقصری یافت نمی شود.گاهی انگار اساسا مسئله و مشکلی

به نام اعتیاد و سومصرف مواد ،اینجا سیگار ، دیده نمی شود.

با این یادداشت می خواهم این معضل یعنی مصرف روزافزون سیگار  به ویژه در گروه جوانان را برجسته

و یادآوری کنم سیگار و هم بسته ی آن ، سیگاری(حشیش) دروازه های شناخته شده به سوی مصرف

مواد مخدر و صنعتی هستند.

چند وقت قبل مطلب جالبی خواندم در روزنامه ی شرق از یک همکار روان پزشک،دکتر سامان توکلی که استاد دانشگاه هم هست درباره ی الگوهای فرزند پروری در ایران امروز.به گمانم نکات مفیدی داشت و ارزش ذکر کردن دارد.(البته من برداشت خودم را از آن نوشته بیان می کنم و نه خود آن را). نسل های قبل سخت گیری های خاصی به فرزندان داشتند.کمتر اجازه ابراز وجود به آنها می دادند.کم نبودند والدینی که از ضرب و شتم یا حداقل توهین و تحقیر بچه ها با افتخار یاد می کردند و می خواستند با روش هایی که امروزه به نام سو رفتار با کودکان می شناسیم،بچه ها را ادب کنند تا آنها آدم بار بیاورند.نتیجه، نسل امروز ماست که زخم خورده از آن تحقیر و توهین ها و نرسیدن به بسیاری آمال و آرزوهای کودکانه،در مقام پدر و مادر از هیچ مرحمت و لطفی در حق کودک خود دریغ نمی کنند.اصلا نمی خواهند آب در دل بچه شان تکان بخورد.تمام خواسته های ایشان را برآورده می کنند و زندگی را عرصه ای برای شادی و موفقیت همیشگی برای او می خواهند.البته همه ی ما آرزومند چنین زندگی ای هستیم.و صد البته والدین ناآگاه گذشته بسیار در برخورد با فرزندان شان قابل سرزنش بودند لا اقل از نظر چنان سو رفتارهایی.اما واقعیت آن است که زندگی همیشه موافق میل ما نیست.شکست و ناکامی بخشی از هستی و زندگی آدمی است.نسل امروز ظاهرن در آموزش این مسئله به جوانان خود کوتاهی کرده است.جوان امروز تمام عالم و آدم را در اختیار خود و خدمت خود می خواهد.شکست و ناکامی را تاب نمی آورد و وقتی وارد جامعه شد و از شرایط گل خانه ای خانوده خارج شد،در کوران واقعیت ها ی جامعه سرخورده می شود. و برای جبران و سازش با مشکلات و ناکامی به سراغ تسکین خود به مواد می رود...و اعتیاد شکل می گیرد به عنوان راه سازگاری یا روشی برای فراموشی شکست و ناکامی. شکی نیست که نباید الگوی غلط فرزند پروری تمام توجیه روی آوردن نسل امروز به مواد شمرده شود.مشکلات اقتصادی،مسایل فرهنگی و حتی جهانی شدن و بسیار علل دیگر در شیوع وابستگی به مواد موثرند. اما یادمان باشد به عنوان پدر و مادر همواره از خود سوال کنیم آیا فرزندم را به گونه ای پرورش می دهم که بتواند مستقل و متکی به خود زندگی کند و با مسایل و مشکلات زندگی کنار بیاید؟آیا برای زندگی که قرار بر آسانی ندارد،آماده است؟ سوال مهمی است.فراموش نکنیم! 12/آبان /89

خبری خواندم درباره ی اعتیاد به الکل در ایران.بنابه تحقیقی که از آقای دکتر رفیعی ذکر شده

بود،حدود 200 هزار نفر در ایران به الکل وابستگی دارند.مسلما مانند خیلی از آمارهای دیگر

این عدد هم جای پرسش دارد ولی منظور من اشاره به مسئله ی مهم تری است:

متاسفانه در کنار وابستگی به سایر مواد،وابستگی به الکل و عوارض جسمی و روانی آن

مورد غفلت واقع شده است.شخصا افراد زیادی در میان مراجعین خود می بینم که برای

خود درمانی اضطراب شان ،به مصرف الکل به طور مرتب می پردازند.می خواهم به 2 نکته تاکیدکنم:

به الکل و وابستگی آن حساس باشیم!

و این باور غلط را که مصرف الکل می تواند جایگزین و بهتر از سایر مواد باشد،رها کنیم!

 

امروزه مصرف تنباکو (سیگار و قلیان) الکل و مواد دیگر جزو بزرگ ترین وسوسه ها برای جوانان است.شما می توانید حامی  خوبی بر علیه مصرف مواد در جوانان باشید.شروع کار می تواند این گونه باشد که به آنها بگویید انتظار دارید که ایشان از هرگونه موادی پرهیز کنند و درباره ی هر مصرفی نیز به شما اطلاع دهند.

نکات یادشده در زیر می تواند به ما کمک کند تا در نه گفتن به مواد به فرزندمان یاری برسانیم:

* درباره ی مواد با جوانان خود صحبت کنید: افراد جوان ممکن است به واقعیت های مربوط به مواد آگاه نباشند و فقط بخواهند ببینند که این مواد چه چیزی هستند.خودتان را به آگاهی مسلح کنید و سپس درباره ی مواد و اثرات زیان بار آنها با فرزندان تان صحبت کنید.می توانید از مقالات و فیلم های موجود کمک بگیرید و حتی با هم به تماشای آنها بنیشینید.اجازه دهید آنها سوالات و درگیری های ذهنی خودشان را با شما در میان بگذارند.شنونده ی خوبی باشید و به خوبی گوش فرادهید.از فرزندانتان بپرسید درباره ی  مواد و عوارض مصرف مواد چه فکر می کنند.

* به فرزندان تان کمک کنید تا فشار هم سالان (peer pressure )را مدیریت کنند: هم سالان و دوستان تاثیر قدرت مندی بر نوجوانان و جوانان درامتحان کردن مصرف مواد دارند.به عنوان پدر یا مادر،تاثیر شما نیز می تواند از قدرت مشابه ای برخوردار باشد و به آنها کمک کند مستقل عمل کنند و دربرابر رفتارهای ناسالم همسالان کوتاه نیایند.ُبه آنها بگویید گاهی  نه گفتن به خواست دیگران خوب است و نشانه ی رشد و فهمیده بودن آدم هاست .این که قرار نیست هرکارکه دیگران کردند ما هم انجام دهیم. یک جواب خوب که فرزندان ما می توانند یاد بگیرند تا در برابر فشار هم سالان بگویند این است:

" نگاه کن! من نمی خوام مخم را با این مواد خراب کنم چون برای درس خوندن لازمش دارم! " یا

 " خانواده ام اگه بفهمن من چنین کاری کردم خیلی با من بد می شن"  یا خیلی ساده تر

 " ببین من این کاره نیستم! دور منو خط بکش!"

 و پس از گفتن جواب هایی از این قبیل محل را ترک کنند.می توانید چنین موقعیت هایی را با جوانان خود تمرین کنید. البته اگر یک دوست این مواد را پیشنهاد کند،کار سخت تر می شود.اما راهکار مشابه است با این تبصره که می توان به دوست گفت

" من این کار تو را نمی پسندم .امیدوارم در انتخاب تو به عنوان دوست اشتباه نکرده باشم."

 این جواب نشان می دهد که شخص مصرف مواد را رد می کند و نه لزوما خود دوست  را.

* به ایشان کمک کنید تا با عواطف خود کنار بیایند:در سال های نوجوانی ،افراد برای اولین بار با عواطف و هیجان های شدیدی رو به رو می شوند.با این هیجان ها به دشواری می توان مقابله کرد و امکان دارد که شخص در مواجهه با آنها دچار افسردگی یا اضطراب شود و برای فرار از این حالت های ناخوشایند به مصرف مواد رو بیاورد.مهم است که با فرزندتان درباره ی مسایل و مشکلاتی که دارد بتوانید صحبت کنید.به آنها بگویید که همه ی انسان ها گاهی چنین حالت هایی را پیدا می کنند. هر شخصی ،چه جوان و چه میان سال یا مسن،لازم است یاد بگیرد که چگونه با این عواطف کنار بیاید و به  واسطه ی روش های  سالمی  این زمان های سخت را پشت سر بگذارند.به ایشان اطمینان دهید که روزگار را پستی و بلندی بسیار است و تجربه نشان داده که هیچ وضعیت بد و دشواری همواره پایدار و ماندگار نبوده است.و باید به یاد داشت مصرف مواد هیچ تاثیر ی در رفع مشکلات ندارد و چه بسا خود به مشکل تازه ای تبدیل شود.

* اعتماد به نفس ایشان را تقویت کنید:معمولا فراموش می کنیم که باید به فراوانی و آشکارا توانایی ها و نقاط قوت فرزندان مان را تحسین کنیم.آنها را تشویق کنید تا برای خود اهدافی قرار دهند،تصمیم ها یی شخصی بگیرند و فعالانه برای رسیدن به اهداف شان بکوشند.با هر موفقیت فرزند شما  اعتماد به نفس بیشتری می یابد.سعی کنید هم تلاش ایشان را تشویق کنید و هم موفقیت شان را.طبیعی است یک درس ضمنی این تلاش ها این است که ممکن است قرین پیروزی نباشد ولی باز لازم است که تحسین و تایید شود.می باید همراه با مسئولیت پذیری ایشان،راهنمایی و حمایت شما نیز وجود  داشته باشد زیرا احساس اینکه کسی هست که به ایشان یاری برساند سبب احساس امنیت آنها می شود.به علاوه مسئولیت پذیری به یک معنا،قبول کردن این واقعیت است که همه ی نتایج مثبت یا منفی اعمال خود را نیز بپذیرند.این درس بزرگ را همه باید به خاطر بسپاریم که تنها دیکته ی نانوشته است که غلط ندارد،که اشتباه از اجزای ضروری هر پیشرفت و رشدی است.بنابراین در برابر اشتباهات جوانان خود نباید بیش از حد سخت گیر و اتتقادگر باشیم.

* ارزش های بزرگ را در روان فرزندان تان بدمید:ارزش هایی را که برای شما و خانواده تان مهم است به فرزندان خود بیاموزید.در دنیایی که عشق مال و منال و دروغ و فریبکاری سکه های رایج اند،بر درستی و پاکی تاکید کنید.البته مواظب باشید که به دام شعار نیافتید و سخنرانی های اخلاقی سر ندهید ولی یاد شان دهید که شرافتمندانه و انسانی زندگی کنند و برای رسیدن به هدف به هر وسیله ای دست دراز نکنند.طبیعی است اگر خودتان مطابق افکار شرافتمندانه زندگی کنید،خواهید توانست که به دیگران از جمله فرزندان تان زندگی ای این چنین را بیاموزید.

الگوی خوبی باشید:در ادامه ی نکته فوق باید متذکر شد که شیوه ی رفتاری و عملی ما در زندگی بسیار بیش از کلام و صحبت ما در فرزندان ما تاثیر گذار است.وقتی با برخورد به یک مشکل،سریع سیگاری روشن می کنید و با حرص به آن پک می زنید،صحبت از شیوه ی سالم روبه رو شدن با احساسات و استرس های منفی شوخی خواهد بود اگر نگوییم که فریب و ریاکاری است.از الکل یا تنباکو و سیگار پرهیز کنید.نگاه منفی به مواد را آشکارا در زندگی خود در پیش بگیرید.با افراد لاابالی و مصرف کننده و وابسته به مواد کمتر معاشرت کنید.از مجالس و مهمانی هایی که سوء مصرف مواد در آنها محتمل است، دوری کنید.از سوی دیگر به ورزش و تفریحات سالم بها دهید.فراموش نکنید که والدین همواره مهم ترین الگوهای فرزندان محسوب می شوند.

 

نشانی اصل مطلب:

http://www.aap.org/publiced/BR_SubstanceAbusePrev.htm

 

مطالعات بسیاری ثابت کرده که مصرف سیگار در زمان بارداری باعث تولد نوزادان با

وزن کم می گردد.یافته ی جدید نشان می دهد که این مسئله می تواند باعث

شود که نوجوانان و جوانان این مادران آمادگی و احتمال بیشتری برای  سوء مصرف

دارند. این مسئله ناشی از تغییرات در ساختمان بافت مغزی فرزندان مادران سیگاری است.

البته بدون شک نوع تربیت و شرایط خانوادگی نیز در رانده شدن فرزندان این خانواده ها

 به سوی اعتیاد نقش دارد.

خبرگزاری مهر - گروه اجتماعی: با وجود همه آگاهی رسانی و تلاش برای نشان دادن چهره واقعی اعتیاد و معتاد در جامعه اما هنوز علت افتادن بسیاری از افراد در دام این بلای خطرناک نبود شناخت کافی و درست و یا شناخت نادرست از این مسئله است.

به گزارش خبرنگار مهر، داشتن باورها و تصورهای غلط از خطرات و عواقب اعتیاد موجب شده است تا بسیاری از افراد به دلیل همین نا آگاهی با آسان گرفتن این بحران پرخطر اجتماعی به راحتی در دام آن گرفتار شوند.

واقعیت این است که تعدادی از این باورهای غلط چنان در میان برخی از گروههای اجتماعی ریشه دار و بدیهی جا افتاده است که در پاره ای مواقع مخالفت با آنها غیر طبیعی می نماید.

به همین دلیل نیز رسانه ها و گروههای مرجع باید با پررنگ کردن خطر این باورها که عامل اعتیاد بسیاری از افراد است خطرات آن را برای جامعه و به ویژه گروههای در معرض خطر گوشزد کنند.  

در همین رابطه دکتر هومان نارنجیها مدیرکل پیشگیری و فرهنگی ستاد مبارزه با مواد مخدر در مطلبی که در اختیار خبرگزاری مهر قرار داده است بخشی از مهمترین این باورهای غلط را مورد اشاره قرار داده است.

1- با یک بار مصرف مواد کسی معتاد نمی شود!

تحقیقات نشان داده است مواد اعتیادآور به محض ورود به سیستم عصبی (حتی برای بار اول) برخی مراکز ترشح کننده دوپامین را در مغز خاموش می کنند. تصاویر MRI رنگی از مغز معتادان و مقایسه آن با افراد سالم نشان می دهد که افراد سالم، مغزی درخشنده با رنگ های متنوع دارند اما افراد معتاد از یک مغز خاموش با تصویری سیاه و تیره برخوردارند. علت این مسئله همان قطع ترشح دوپامین و سایر واسطه های شیمیایی در مغز است.

افراد مصرف کننده (پس از مصرف) با وسوسه به دنبال جایگزینی برای همان واسطه های از دست رفته هستند و این بی قراری و میل به مصرف تا زمان مصرف مجدد ادامه می یابد که این زمینه های اولیه اعتیاد است. پس می توان گفت: آری، حتی یک بار مصرف مواد مخدر نیز اعتیاد آور است.

2- مصرف تفننی مواد مخدر کسی را معتاد نمی کند

بسیاری از جوانان که مصرف مواد را آغاز می کنند بر این باورند که مصرف تفننی منجر به اعتیاد نمی شود و گمان می کنند

بسیاری از جوانان که مصرف مواد را آغاز می کنند بر این باورند که مصرف تفننی منجر به اعتیاد نمی شود و گمان می کنند می توانند سالها مواد را مصرف کنند و خوب و سرحال باقی بمانند. همین طرز تفکر و باور غلط، زمینه ساز اعتیاد است

می توانند سالها مواد را مصرف کنند و خوب و سرحال باقی بمانند. همین طرز تفکر و باور غلط، زمینه ساز اعتیاد است و بسیارند معتادانی که سالهاست مواد مصرف می کنند و شدت اعتیادشان افزایش یافته اما خود را معتاد نمی دانند.

اگر بتوانید جواب این سئوال را بدهید، می توانید ریشه های این باور غلط را نیز بشناسید. سئوال این است: همه می دانند اعتیاد بد است اما چرا جوانان معتاد می شوند؟

مشکل اینجاست که جوانان مصرف کننده گمان می کنند معتاد نیستند یا به نیت اعتیاد مواد را آغاز نکرده اند و این مصرف تنها جنبه تفنن دارد.

3-  مواد اعتیادآور برای افراد بالای 50 سال ضرر ندارد و مفید است!

این تصور باطل که مواد مخدر مانند تریاک، فرد را جوان نگه می دارد، قند خون و فشار بالای خون را درمان می کند، زمان روابط زناشویی را به تاخیر می اندازد و تقویت کننده قوای جنسی است پایه علمی و درستی ندارد.

چه بسیارند افرادی که با مصرف این مواد در روابط زناشویی دچار مشکل شدید هستند. معتادان فراوانی هستند که به دنبال سکته مغزی با قند خون بسیار بالا و فشار شدید خون در بیمارستانها بستری شده اند.

شاید در مصارف اولیه، مقداری قند خون یا فشار خون افت پیدا کند اما به یاد داشته باشیم که این مواد درمان محسوب نمی شوند. چه بسا که نوشیدن مقادیر زیادی آبلیمو نیز فشار خون را کاهش دهد، آیا می توان به یک بیمار قلبی تا آخر عمر برای درمان فشار خون وی آبلیمو داد؟ باید دانست که مواد مخدر برای هیچ بیماری درمان نیست.

 4- باید هر چیز را در زندگی یک بار تجربه کرد!

برخی افراد بر این باورند که هر خطری ارزش یک بار تجربه کردن را دارد. حال باید از آنان پرسید که اگر سوزنی آغشته به ویروس هپاتیت B یا ایدز داشته باشیم، حاضرند آن را یک بار وارد بدن خود کنند؟ آیا این افراد حاضرند با یک فرد مبتلا به

باید بدانیم هر فرد معتاد در هر جایگاهی که قرار گرفته است اگر معتاد نبود در جایگاهی صدها برابر بهتر قرار داشت. اگر معتادی را می شناسید که یک فروشگاه دارد، بدانید که اگر معتاد نبود پنج فروشگاه داشت

آنفولانزای خوکی یک بار روبوسی کنند؟

خطر اعتیاد آوری مواد مخدر نیز کمتر از مثالهای یاد شده نیست. پس نمی توان هر خطری را تجربه کرد. این عقل انسان است که با توجه به شرایط و در نظر گرفتن میزان خطر موجود، تعیین خواهد کرد که اقدامی انجام بشود یا نه.

پس اگر آن عقل سلیم وجود داشته باشد، باید بدانیم که حتی یک بار مصرف مواد مخدر اعتیادآور است و مصرف آن دستاوردی جز اعتیاد برای فرد به همراه ندارد.

5- مواد مخدر همیشه از سوی یک آدم خلاف کار با چهره ای خطرناک به من تعارف می شود!

باید بدانیم که داستان آغاز اعتیاد این طور نیست. معتادان بسیاری وجود دارند که اولین بار مواد را از پسرخاله، پسرعمو، یک دوست صمیمی یا یکی از بستگان و اعضای درجه یک خانواده دریافت کرده اند. این تصور که افراد ذکر شده هیچ وقت بد مرا

در مورد مصرف مواد مخدر به هیچکس نمی توان اعتماد کرد. باید بدانید که هر کس مصرف مواد مخدر را به شما پیشنهاد کند، دشمن شماست

نمی خواهند و اتفاقی برای من نخواهد افتاد، یکی از عوامل اولیه ایجاد کننده اعتیاد است.

در مورد مصرف مواد مخدر به هیچکس نمی توان اعتماد کرد. باید بدانید که هر کس مصرف مواد مخدر را به شما پیشنهاد کند، دشمن شماست. البته ذکر این نکته الزامی است که در بسیاری از موارد، افراد پیشنهاد دهنده نیز به علت ناآگاهی سعی می کنند این مواد را به نزدیکان خود پیشنهاد دهند اما غافل اند که این به معنای آغاز اعتیاد است و ناخواسته در حق نزدیکان خود دشمنی می کنند.

6- معتادینی وجود دارد که کارتن خواب و بیچاره نشده اند و حتی برخی از آنان از نظر اقتصادی و اجتماعی جایگاه خوبی دارند!

باید بدانیم هر فرد معتاد در هر جایگاهی که قرار گرفته است، اگر معتاد نبود در جایگاهی صدها برابر بهتر قرار داشت. اگر معتادی را می شناسید که یک فروشگاه دارد، بدانید که اگر معتاد نبود پنج فروشگاه داشت.

مواد موجود در بازار ناخالصی بسیار مانند پودر استخوان، خاک، فضولات حیوانی، پودر سمی سرب و لوله بازکن و ... دارند، پس کسی که این مواد را مصرف می کند به طور قطع آدم سالمی نیست. باید بدانیم، مواد مخدر در زندگی هر انسانی نقش ترمز و بازدارنده از موفقیت را دارد. تجربه نشان داده است که هیچکس با مصرف مواد مخدر حتی یک پله نیز بالا نرفته است.

 

برای درمان بهتر و موثر تر سوء مصرف مواد،نیاز به آگاهی والدین و مربیان و اهالی آموزش و پرورش با

این مواد و نشانه های ابتلای نوجوانان و جوانان هست.لازم هست همه بدانیم:

1-    سوءمصرف مواد شایع است.

2-    باور غلطی  در میان گروه جوانان هست که الکل و حشیش اعتیادآور نیستند.این باور را به چالش بکشید.

3-    سیگار،الکل و حشیش به عنوان دروازه های ورودی برای سایر مواد به شمار می روند(در یکی از مطالب قبلی نیز اشاره شده است).

4-    خیلی از اوقات سوء مصرف مواد نشانه و علامت خاصی ندارد.بنابراین به دنبال نشانه های تابلو و برجسته ی افراد معتاد در جوانان نباشید.

5-    هرگونه تغییر در رفتار و عملکرد روزانه را به عنوان هشدار در نظر بگیرید.تغییر در الگوی خواب و بیداری،تغییر در خورد و خوراک،تغییر در روابط دوستانه،غیبت از کلاس،افت تحصیلی و ...ممکن است نشان از ماجرای آغاز مصرف مواد باشد.

6-    البته علایم ونشانه های بالا در برخی بیماران روان پزشکی(بدون سوءمصرف مواد) نیز مشاهده می شود.از پزشکان و مشاوران باتجربه کمک بخواهید.

نوروز بمانید که ایّام شمایید!
آغاز شمایید و سرانجام شمایید!

آن صبح نخستین بهاری که ز شادی
می آورد از چلچله پیغام، شمایید!

آن دشت طراوت زده آن جنگل هشیار
آن گنبد گردننده ی آرام شمایید!

خورشید گر از بام فلک عشق فشاند،
خورشید شما، عشق شما، بام شمایید!

نوروز کهنسال کجا غیر شما بود؟
اسطوره ی جمشید و جم و جام شمایید!

عشق از نفس گرم شما تازه کند جان
افسانه ی بهرام و گل اندام شمایید!

هم آینه ی مهر و هم آتشکده ی عشق،
هم صاعقه ی خشم ِ بهنگام شمایید!

امروز اگر می چمد ابلیس، غمی نیست
در فنّ کمین حوصله ی دام شمایید!

گیرم که سحر رفته و شب دور و دراز است،
در کوچه ی خاموش زمان، گام شمایید!

ایّام ز دیدار شمایند مبارک
نوروز بمانید که ایّام شمایید!

 

آیا می دانید که صرف غذای خانوادگی با فرزندان باعث کاهش خطر سومصرف مواد در آنها می شود؟

محققان مرکز ملی مطالعه ی سومصرف مواد و اعتیاد(CASA) در دانشگاه کلمبیا در ایالات متحده مشاهده کرده اند که هرچه  کودکان دفعات بیشتر ی با خانواده هایشان شام بخورند،احتمال آن که به مصرف سیگار،الکل یا سومصرف مواد بپردازند کمتر می شود

.

در واقع، گفت و گو ها و صحبت هایی که در سر سفره ی غذا انجام می شود،این فرصت را به دست می دهد تا والدین از افکار و مسایل فرزندان شان آگاهی بیشتری بیابند و آنها و مشکلات شان  را بهتر درک کنند.این یافته همخوانی با این نکته ی ثابت شده دارد که همراهی و درگیر شدن والدین با زندگی و برنامه های جوانان یکی از موثرترین راه های پیشگیری از سومصرف مواد در ایشان است.

 

کودکان و نوجوانانی که به طور مرتب با خانواده های شان شام می خورند:

 

-نسبت به نوجوانانی که این کار نمی کنند ،خطر ابتلا به سومصرف مواد در ایشان نصف می شود،

 

-احتمال کمتری هست که دوستان استفاده کننده از مواد داشته باشند،

 

-سطح پایین تری از تنش و استرس را دارند،

 

-اظهار می کنند که والدین شان از آنها راضی اند و به آنها اعتماد دارند،

 

-نمرات  بهتری  در مدرسه کسب می کنند،

 

-هیجانات مثبت و روابط دوستانه ی خوبی دارند،

 

-خطر کمتری برای افکار خودکشی دارند.

 

منبع:

 

آرام آرام خواهید مرد،
اگر سفر نکنید،
اگر کتاب نخوانید،
اگر به صداهای زندگی گوش ندهید،
اگر آنچه می کنید ارزیابی نکنید،
آرام آرام خواهید مرد
وقتی که "عزت نفس "خود را بکشید،
و وقتی که به دیگران امکان ندهید که به شما کمک کنند،
آرام آرام خواهید مرد
اگر بنده عادتهای خود شوید،
و هر روز بر همان مسیرهایی که پیوسته می روید، بروید...
اگر مسیر خود را عوض نکنید،
اگر لباسهایی به رنگهای مختلف نپوشید،
و با کسانی که نمی شناسید صحبت نکنید،
آرام آرام خواهید مرد
اگر از عشق ورزیدن پرهیز کنید،
و همه آن احساساتی که انسان را آشفته می سازد،
و کسانی که باعث می شوند تا چشمان شما برق زند،
و قلب شما از عشق به تپش در آید،
آرام آرام خواهید مرد
وقتی که از کارتان راضی نیستید یا از عشق خود گله دارید و قصد ندارید که زندگی تان را تغییر دهید،
اگر خطر نکنید و به دنبال آنچه که در مقابل نامطمئن ها - بی خطر است نروید،
اگر به دنبال رویای خود نروید،
اگر به خودتان اجازه ندهید که حداقل برای یک بار هم که شده از نصیحت های قابل درک فرار کنید.
امروز زندگی کردن را آغاز کنید
امروز دل را به دریا بزنید
کاری انجام دهید
به خودتان اجازه ندهید که آرام آرام بمیرید
و فراموش نکنید که همواره با نشاط باشید

پابلو نرودا

جامعه ي معتاد همه چيزش معتاد است و مدارس و آموزشگاه هاي ما از اين امر مستثنا نيستند.

مدتي است كه درباره ي اعتياد در مدارس صحبت مي شود.آمارهايي درمورد درصد دانش آموزان معتاد ارايه و كمي بعد تكذيب مي شود.

 

واقعيت آن است كه دانش آموزان از چند حهت در خطر اعتياد هستند:

 

- والدين و اعضاي معتاد خانواده

 

ثابت شده است كه در خانواده هايي كه يكي از والدين يا برادران و خواهران گرفتار اعتياد است،خطر ابتلاي فرزندان به اعتياد افزايش مي يابد/دانش آموزاني كه در چنين خانواده هايي هستند،در معرض خطر به شمار مي روند.

 

- جامعه ي معتاد

براي بازار كثيف مواد مخدر،مدارس و جمعيت انبوه دانش آموزان هميشه وسوسه آور است.هم باند هاي خلاف كار و هم افراد معتاد،چشم به راه طعمه هاي ساده دلي هستند كه مي توانند مشتريان دايمي آنها شوند...و ساده دل تر و در دسترس تر از دانش آموز كيست؟

 

- محيط مدرسه

اين محيط شامل دربان و سرايدار احتمالا معتاد تا افراد بيمار در كادر آموزشي و نهايتا دانش آموزان معتاد است.

 

بنابر اين ،مهرماه اگر فصل شكوفايي مدارس و آموزشگاه هاست،فصل خطر پذيري و آسيب احتمالي بچه هاي ما نيز ممكن است باشد/

 

شايد اولين قدم در پيشگيري از اعتياد در دانش آموزان،پذيرفتن پديده اي به عنوان اعتياد در مدارس است.با فرو كردن سر خود در برف نمي توان به جنگ واقعيت هاي زشت جامعه رفت.

در قدم هاي بعدي،تلاش براي آگاه ساختن خانواده ها و دانش آموزان از خطر اعتياد مي تواند راه گشا باشد.مي توان با آموزش هاي درست و توان مند ساختن دانش آموزان،نه تنها از خطر ابتلاي ايشان به اعتياد جست،بلكه به آنها اين امكان را داد كه نه امروز و نه در آينده در برابر خطرات آسيب هاي اجتماعي از جمله اعتياد،متزلزل نباشند و به عنوان افراد بزرگسال نيز بتوانند زندگي سالم و متعادلي را سپري كنند/

 

 توصيه ي عملي به خانواده ها:

با آموزشگاه و مربيان فرزندان خود در ارتباط باشيد و براي هرگونه تغيير رفتار يا افت تحصيلي آنها،از مشاورين و روان شناسان ياري بخواهيد!

 

معمولا وابستگي به مواد با اختلالات ديگر رواني همراه است كه نبايد از نظر دور داشته شوند/امروزه ثابت شده كه افراد بيمار  علاوه بر اعتياد از مشكلات ديگري چون افسردگي،اضطراب،دردهاي رواني،اختلالات شخصيت و... رنج مي برند و عدم درمان بيماري هاي همزمان [1] مي تواند از عوامل برگشت بيماري در گذر زمان باشد.

به همين خاطر با سم زدايي تنها نبايد فكر كنيم كه وظيفه درماني ما تمام شده است بلكه با پيگيري و درمان مشكلات رواني موجود تلاش كنيم كه فرد معتاد به خانه تاريك خود باز نگردد.

متاسفانه موردی که شایع شده و جزو مراجعین من هم هستند افرادی اند که به داروی ترامادول وابسته شده اند.ترامادول یک تحریک کننده ی گیرنده های اوپیوییدی در بدن است که برای درمان دردهای شدید به کار می رود اما می تواند مورد سوء استفاده هم قرار گیرد.

مراقب اعتیاد به ترامادول باشید/

 

 

البته علت مصرف مواد و وابستگي به آنها چندگانه است(همان طور كه در مطلب پيشين از آن به عنوان چند عاملي يا مولتي فاكتوريال نام برديم) اما در ميان افراد معتاد چندين مسئله ممكن است زمينه ساز روي آوردن به مواد باشد:

1-برخي دچار مسايل رواني و هيجاني هستند و از اضطراب يا افسردگي رنج مي برند.اين افراد يا به تجربه  يا به توصيه ي نادوستان و ناآگاهان در مي يابند كه با مصرف مواد اضطراب شان كم مي شود يا  ظاهرا جرات و اعتماد به نفس شان بهبود پيدا مي كند. متاسفانه ادامه ماجرا چنان كه مي دانيد،زياد خوشايند نيست.وابستگي باعث مي شود پس از مدتي خود مواد و تهيه و مصرف آن موجب اضطراب و افسردگي شود.اساسا برخي از افسردگي ها در اثر مواد تشديد شده يا بهبودي كمي با درمان مي يابند.

2-باورهاي غلط نيز مي تواند موجب مصرف مواد شود.اينكه براي درمان بيماري هاي قلبي يا ديابت ،مصرف مواد مفيد است و حتي ادعا مي شود خود پزشك توصيه به مصرف مواد كرده است!يا اينكه اگر مواد را ترك كنند ،ممكن است دچار سكته يا عارضه هاي خطرناك شوند!

3-برخي موارد مانند درد هاي مزمن يا مشكلات جنسي چون زود انزالي مردان ،به اشتباه و توصيه هاي غلط،موجب روي آوردن به مصرف مواد  مي شود.

بايد تاكيد شود كه امروزه درمان هاي بسيار خوبي براي اضطراب،افسردگي،دردهاي مزمن و يا زود انزالي در دسترس است.از سوي ديگر،خود درماني با مواد،از چاله به چاه افتادن است،چرا كه تاثير بهبودي ناشي از مواد گذرا اما تاثيرات منفي ناشي از اعتياد و وابستگي طولاني و مهم است.

معتادان و افرادي كه دچار مصرف،سو مصرف و وابستگي به مواد شده اند در همه ي اقشار و گروه هاي جامعه ديده مي شوند.اعتياد  داراي دلايل و علت هاي متعددي است و ارتباطي با بي ايماني،ضعف شخصيت ،لاابالي بودن و بي مسئوليتي شخص ندارد.

واقعيت آن است كه اعتياد بيماري پيچيده اي است و اصطلاحا علت آن چند عاملي است (مولتي فاكتوريال) به اين معنا  كه يك عامل تنها مانند زمينه ي زيستي  يا خانوادگي يا اجتماعي ندرتا باعث بروز اعتياد مي شود بلكه چندين عامل دست به دست هم مي دهند و موجب اعتياد مي شوند.بنابراين تصور آن كه مصرف و اعتياد به مواد فقط در نتيجه ي نداشتن ايمان،اراده،شخصيت قوي،بي سوادي و فقر و ... بروز مي كند،اشتباه است.

 از اين رو،نياز داريم به مشكل پيچيده ي اعتياد،نگاه پيچيده داشته باشيم و از دشواري ها و شكست هاي راه،نوميد نشويم.

 

 

قرص اكستازي نامي است  كه بر ماده اي به نام  اختصاري NMDA دلالت دارد و از خانواده آمفتامين است.قرص ها داراي شكل هاي متنوعي هستند كه همگي به صورت غيرقانوني توليد مي شوند.برخي اسامي خياباني اين قرص ها عبارتند از  X,XTC,ADAM.

در قرص هاي معروف به X انواع تركيبات ديگر هم چون كافئين ،هروئين،

افدرين و... يافت مي شوند.اين موضوع باعث مي گردد اثرات و آسيب هاي ايجاد شده توسط اين قرص ها بسيار متغير و غير قابل پيش بيني است.

بعضي تركيبات موجود در اين قرص ها با ايجاد دوره هاي فراموشي امكان سوء استفاده هاي جنسي را بدون آنكه شخص قادر به يادآوري آن باشد،فراهم كرده است(Date Rape)

تاثير اوليه اين مواد،احساس كاذب بالارفتن خلق و اعتماد به نفس،افزايش انرژي و كاهش اشتها در كوتاه مدت  است  كه پس از چند ساعت، جاي خود را احساس خستگي ،عدم تمركز حواس ،تحريك پذيري،خواب آلودگي و افسردگي براي چند روز است كه باعث مي شود شخص براي رهايي از اين حالات دوباره به مصرف مجدد مواد روي بياورد به همين خاطر

اكستازي باعث  هر دو نوع وابستگي جسمي و رواني مي گردد.

 

*در مصرف كنندگان X

 

-ميزان ابتلا به ويروس ايدز بالا مي رود

 

-اختلال يادگيري و به خاطر آوردن مطالب آموخته شده ،ايجاد گرديده است.

 

-اختلال افسردگي از مشكلات شايع است.

 

-افت تحصيلي و عمل كرد واضح مشاهده شده است.

 

و

 

در مطالعه اي در آمريكا،مصرف كنندگان X اعتراف كرده اند براي رسيدن به چند ساعت احساس كاذب شادي در يك شب،مجبور بوده اند 6 روز ديگر هفته را  با افسردگي كلنجار بروند

 

با استفاده از مطلب تهیه شده توسط:

دکتر محمد مهدی بدیعی-روان پزشک

 

نشانه هاي مصرف:

نوسانات خلقي،نشئگي،كند شدن تفكر و حركات،پرخوني ملتحمه ي چشم، افزايش اشتها،خشكي دهان،افزايش ضربان قلب،رفتار هاي نامناسب، توهمات و هذيا ن

 

عوارض نامطلوب احتمالي:

بي انگيزگي شديد،تخريب حافظه،افزايش وزن،افزايش خطر سرطان هاي مختلف،كاهش توليد اسپرم و سطح هورمون تستوسترون در مردان،افزايش احتمال ناباروري در زنان،

 

در يكي دو سال گذشته ،نام  ماده جديدي در رسانه ها به ميان آمده است كه كريستال يا كراك خوانده مي شود.بررسي ها نشان داده است كه اين ماده همان هرويين است كه به شكل بلور و خالص شده درآمده و به روش تدخين يا دود كردن مصرف مي شود.

اين ماده شديدا اعتياد آور است و چندين برابر بيش از هرويين معمولي (كه به شكل پودر است)باعث ايجاد اعتياد مي گردد.در واقع يكي از دلايل اعتيادآوري كراك آن است كه خيلي زود به سيستم عصبي مركزي مي رسد.

اولين اثر مصرف مداوم كراك ايجاد وابستگي يا همان اعتياد است.همانند اعتياد به هرويين،فرد زمان و انرژي بسياري را براي تهيه و مصرف كراك صرف مي كند و دچار ناتواني شديد در زندگي شخصي و فعاليت و كار خود مي شود.علايم محروميت از اين مواد شامل:

بي قراري،درد استخواني،بي خوابي،اسهال،استفراغ و حركات غير اردادي در پاها است.

نكته:با توجه به شهرت منفي فراواني كه هرويين در افكار عمومي  دارد،به نظر مي رسد عوامل تهيه و توزيع مواد با نامگذاري هرويين فشرده به اسم "كراك"تلاش داشته اند با فريب كاري و تبليغ آن كه اين ماده،نسبتا جديد و بي خطر است،آسان تر به اهداف خود برسند.

 

 

مانند:ال اس دي،اكس (اكستازي)

 

نشانه هاي مصرف:حالت خلسه،بي خوابي،توهمات،افزايش ضربان قلب،بي قراري

 

عوارض احتمالي:قضاوت مختل،خطر آسيب ديدگي،رفتارهاي خشن،بدبيني و سوء ظن،افسردگي و اضطراب،توهمات شنوايي و بينايي،تجربه هاي ادراكي نادرست (مثل عدم تشخيص فاصله ها و ارتفاع مكان)

 

مواد افيوني

 

مانند:هروئين،مرفين،كدئين،متادون،كراك(هروئين فشرده)

 

نشانه هاي مصرف:سستي و بي حالي،خواب آلودگي،نشئگي،تهوع،يبوست ،تنگ شدن مردمك ها،كندي تنفس

 

عوارض احتمالي:وابستگي(اعتياد)،خطر ابتلا به ويروس ايدز،اختلالات خلقي مانند افسردگي،يبوست مزمن،افت كاركرد خانوادگي و شغلي

 

با استفاده از كتاب:

چگونه از آلوده شدن فرزندان مان به اعتياد پيشگيري كنيم

ترجمه ي:دكتر رضا رستمي،خديجه شاه محمدي

 

توانايي ابراز احساسات و افكار با فردي كه با او احساس راحتي مي كنيم(از قبيل همسر،همكار يا يك دوست )مي تواند بر نحوه ي احساس ما درباره ي خود و چگونگي برخورد با دنياي اطراف موثر باشد.به همين ترتيب،نوجوانان نيز نيازدارند تا به آنان فرصت ابراز افكار و احساسات داده شود.وقتي فرزندان مان را از صحبت درباره ي خود و مسايل شان مانع مي شويم يا زمان كافي براي اين كار دراختيارشان نمي گذاريم،آنها را از خودمان دور مي كنيم.با انكار يا ناديده گرفتن احساسات فرزندان خود،گويي به آنها اين پيام را مي دهيم كه چندان براي ما اهميت ندارند ،مسئله اي كه براي هر انساني بسيار تلخ خواهد بود.نتيجه اين امر،رفتن نوجوانان به سوي همسالان شان است،جايي كه از ايشان استقبال مي شود و براي آنها وقت صرف مي گردد.اين تجربه،امكان پذيرش پيشنهاد هاي خطرناك چون مصرف سيگار و ساير مواد را از سوي همسالان(فشار گروه هم سالان) تسهيل مي كند.

 

 

 

 

اين يادداشت و ساير مطالب مرتبط از كتاب زير نقل مي شود:

چگونه از آلوده شدن فرزندان مان به اعتياد پيشگيري كنيم

ترجمه ي:دكتر رضا رستمي،خديجه شاه محمدي

نشر تبلور-تابستان 1385    

۱-درباره ی دیدگاه ها-هدف ها-علایق و آرزوهای فرزندتان با وی گفت و گو کنید.

۲-هر روز  چند دقیقه را به فرزندتان اختصاص دهید.

۳-به احساسات فرزندتان احترام بگذارید.

۴-گوش دادن فعال را بیاموزید.

۵-از فرزندتان نظرخواهی کنید.

 

 

1-رنگ مورد علاقه فرزندتان چيست؟

2-بهترين دوست فرزندتان كيست؟

3-اسامي معلمان فرزندتان چيست؟معلم مورد علاقه ي فرزندتان كيست؟آيا مي دانيد چرا؟

 

4-فرزندتان از چه كساني الگو مي گيرد؟چه ويژگي هايي در اين افراد وجود دارد كه مورد تحسين اوست؟

5-غذاي مورد علاقه ي فرزندتان چيست؟

6-فيلم يا برنامه ي تلويزيوني مورد علاقه ي فرزندتان چيست؟

7-سه كلمه اي كه فرزندتان با آنها خودش را توصيف مي كند،كدامند؟

8-سه كلمه اي كه فرزندتان با آنها شما را توصيف مي كند،چه هستند؟

9-سرگرمي و تفريح مورد علاقه فرزندتان چيست؟

10-فرزندتان براي آينده چه اهدافي دارد؟

 

اين پرسش ها را با فرزندتان مرور كنيد تا از اين طريق دريابيد چقدر فرزندتان را مي شناسيد!

      

يافته هاي پژوهشي نشان مي دهد ،مهم ترين دليل امتناع نوجوانان از مصرف مواد ،تاثير والدين است.اغلب نوجواناني كه سيگار يا مواد غير مجاز مصرف نمي كنند ،والدين را به عنوان يك عامل اصلي در تصميم گيري هاي خود معرفي كرده اند/

نوجواناني كه از سوي والدين آموزش داده مي شوند،54 % كمتر مواد مصرف مي كنند.      

 

خوشبختانه اكثريت نوحوانان مواد مصرف نمي كنند با اين حال،برخي از والدين تخمين درستي از مصرف مواد 

توسط فرزندان شان ندارند و برآورد كمي از احتمال آلوده شدن آنها مي نمايند.بنا به گزارش ها (از جامعه ي آمريكا)

 

-در حاليكه 40%نوجوانان اظهار كرده اند كه حشيش (ماري جوانا)

مصرف كرده اند،تنها 18%والدين فكر مي كردند فرزندان شان حشيش مصرف مي كنند.

 

-31% والدين معتقد بودند به نوجوانان شان مواد پيشنهاد شده در حالي كه 52% نوجوانان گزارش مي كردند به آنها مواد پيشنهاد شده است.

...

نتيجه مي گيريم كه؟

 

صفحه نخست
پروفایل مدیر وبلاگ
پست الکترونیک
آرشیو مطالب
عناوین مطالب وبلاگ

روان شناسی قساوت
جشن ها را پاس بداریم
آرشیو پیوندهای روزانه

بهمن 1390
آبان 1390
خرداد 1390
فروردین 1390
دی 1389
آبان 1389
آرشيو

دکتر بابک زمانی
موسسه ی اندیشه ی سلامت روان(دکتر ملکوتی)
خاطرات یک پزشک قانونی
خاطرات یک پزشک زندان
موسسه ی دانش اعتیاد و روان شناسی
روان شناسی اجتماعی
انجمن روان پزشكان ايران
روان پزشكي در ايران
درمان و بستري بيماران اعصاب
كلينيك تخصصي ترك اعتياد آينده
دستیاران روان پزشکی دانشگاه ایران
اجتماع سردرگم
کنگره ی 60
نوشته های بی سرنوشت
PSYCHIATRY and LAW UPDATES
My english weblog
Accredited Psychiatry and Medicine
 

 Powered By  BLOGFA.COM

Enter your Email


Poodwaddle.com
Powered by FeedBlitz